Header Ads

Brzoza brodawkowata w lecznictwie

Brzoza jest wieloletnim drzewem liściastym spotykanym na terenie całego kraju. W ciągu swojego życia brzoza może osiągnąć dwadzieścia pięć metrów wysokości. Jednak z powodu na szybki wzrost brzoza brodawkowata nie żyje zbyt długo, dożywa średnio stu lub stu dwudziestu lat i bardzo rzadko zdarza się aby przedstawicielka tego gatunku przekroczyła granicę dwustu lat istnienia. Brzoza brodawkowata porasta przeważnie świetliste i dobrze nasłonecznione tereny o słabszych, suchych i piaszczystych glebach. Powszechnie występuję w lasach liściastych, iglastych i mieszanych. Równie często jak w lasach występuję także na nieużytkach rolnych oraz na  poboczach polnych, wiejskich dróg. Ze względu na zwiewną koronę, długie, zwisające gałązki oraz smukłą sylwetkę, brzoza jest także popularną rośliną ozdobną, powszechnie sadzoną w parkach i przydomowych ogrodach. Charakterystyczną cechą brzozy jest jej biała, delikatna i łuszcząca się kora, która wraz ze wzrostem rośliny pęka i niższych warstwach przybiera ciemnoszarego  lub czarnego koloru. Dzięki niepowtarzalnej, białej korze, brzoza brodawkowata jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych drzew. Przez wzgląd na ubarwienie korowiny bywa również nazywana brzozą białą. Kwitnienie brzozy rozpoczyna się wczesną wiosną w okolicy kwietnia i maja. Kwitnienie brzozy zazwyczaj poprzedza wypuszczenie przez drzewo pąków liści. W czasie kwitnienia brzoza wytwarza długie, zwisające kwiatostany nazywane kotkami. Prócz dużych walorów estetycznych brzoza brodawkowata posiada także duże wartości lecznicze i zdrowotne wykorzystywane zarówno w drzewo terapii jak i w ziołolecznictwie.

Właściwości i zastosowanie lecznicze
Jako surowiec zielarski wykorzystuje się pąki kwiatowe brzozy, dojrzałe, rozwinięte liście, korę oraz sok pozyskiwany  z pnia lub gałęzi brzozy. Po za tym dawniej stosowano również tak zwany guz i rak brzozowy, czyli grzyb porastający pień drzewa. Wspomniane już jako pierwsze paki brzozy przejawiają działanie przeciw kwasowe i oczyszczające, znajdujące lecznicze zastosowanie w przypadku nadkwasoty żołądka i pieczenia w przełyku oraz w przypadku brzydkiego oddechu. Dodatkowo syrop i nalewka z pąków brzozy oczyszcza krew z kwasu moczowego. Znacznie szersze właściwości lecznicze posiadają młode, rozwinięte liście brzozy. Działają one nie tylko oczyszczająco, ale też moczopędnie, napotnie i przeciwreumatycznie. wykorzystywane są jako napary w przypadku schorzeń i dolegliwości układu moczowego, takich jak infekcje pęcherza moczowego, choroby nerek, puchlina wodna, problemy z oddawaniem moczu, czy kamica moczowa. Po za tym napar z liści brzozy wspomaga pracę nerek i odtruwa układ krwionośny. co więcej napar równie dobrze sprawdza się jako środek napotny przy wysokiej gorączce wywołanej przeziębieniem lub grypą oraz w sytuacji nadmiernego pocenia się stóp. Jednak to nie wszystkie możliwości naparu z liści, stosowany jest n bowiem także zewnętrznie do przemywania trudnych i ropiejących ran oraz w formie okładów na  wrzody, wyrzuty skórne oraz bóle i obrzęki reumatyczne.Warto dodać, że paki jak i liście poniekąd pomagają na zaburzenia trawienne, poprawiają przemianę materii wspomagają pracę wątroby. Z kolei kora brzozowa wykazuję działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, likwiduje zatem gorączkę oraz bóle głowy i zatok wywołane przeziębieniem lub grypą. Największe właściwości lecznicze spośród wszystkich wymienionych surowców leczniczych posiada oskoła,czyli popularny sok z brzozy.Przejawia on działanie wzmacniające, oczyszczające oraz trawienne. Korzystnie wpływa on na cały organizm, wzmacnia po przebytej chorobie i osłabieniu, poprawia odporność organizmu oraz reguluję przemianę materii. Dodatkowo oczyszcza krew i odtruwa organizm oraz usuwa kamień i piasek z układu moczowego. Natomiast guz brzozowy wykorzystywany był dawniej jako lek przeciwnowotworowy. Zielarskie surowce brzozy brodawkowatej znajdują nieraz zastosowanie także w  przypadku artretyzmu, szkorbutu, blednicy i zimnicy.

Zbiór surowca zielarskiego
Pąki brzozowe zbieramy wiosną, zwykle końcem kwietnia lub początkiem maja, gdy pokryte są lepiącą żywicą. Niedługo potem bo w okolicach lata zbieramy młode, rozwinięte liście rośliny. Natomiast sok z brzozy znany także jako oskoła lub brzozowina pozyskujemy wczesną wiosną pod koniec marca. Aby pozyskać sok brzozowy należy od południowej strony wywiercić mały otwór we pniu drzewa lub grubej gałęzi. Otwór najlepiej wywiercić jest w wyższych partiach drzewa na wysokości co najmniej pięćdziesięciu centymetrów od podłoża. W przygotowanym otworze umieszczamy plastikową rurkę, słomkę bądź patyk. Drugi koniec patyka umieszczamy w butelce lub nad naczyniem, do którego spływając po patyku będzie trafiał pozyskiwany sok. Butelkę zawieszamy na sęku, bądź przywiązujemy do pnia lub gałęzi, zaś naczynie stawiamy bezpośrednio pod przygotowanym otworem. Sok z jednego drzewa pozyskujemy maksymalnie dwa dni, średnia, bezpieczna ilość pozyskanego płynu z jednej rośliny wynosi około pięć litrów. Długie i nadmierne pobieranie soku w  znacznym stopniu uszkadza i osłabia drzewo oraz przyczynia się do jego uschnięcia. Po zakończonym pobieraniu soku należy pomoc drzewu w regeneracji. W tym celu wywiercony otwór zabija się kołkiem, wiórkami lub wypełnia gliną oraz smaruje maścią ogrodniczą służącą do leczenia ran drzew. Sok bez obawy o uszkodzenie całego drzewa możemy pobrać także z grubych gałęzi, mamy w tedy pewność, że jeśli coś źle zrobiliśmy uschnie tylko gałąź, a nie całe drzewo.

Jak przyrządzamy i stosujemy?
Syrop z pączków brzozy uzyskamy gdy wypełniony surowcem słoik zasypiemy surowca cukrem i odstawimy w ciemne miejsce na siedem dni. Tak przygotowany syrop zażywamy po jednej łyżeczce trzy razy dziennie. Liście możemy stosować zarówno świeżę jak i suszone. Z suszonych liści przyrządzamy napar zalewając na 15 minut 1 łyżkę surowca szklanką wrzątku. Napar pijemy po pół szklanki, dwa, góra trzy razy dziennie.  Natomiast świeżo zerwane liście w całej lub zmiażdżonej postaci stosujemy jako okłady na rany, bóle i urazy. Oskołę pijemy tak samo jak napar, czyli od dwóch do trzech razy dziennie po pół szklanki. Sok z brzozy należy przechowywać w lodówce lub chłodnym miejscu, średnia przydatność soku to około trzy dni.

Brak komentarzy

Obsługiwane przez usługę Blogger.