Header Ads

Kult wiatru i powietrza



Powietrze - symbol nieskończoności, dający natchnienie do działania, będący kosmiczną siłą życia i ożywczym tchnieniem. Bezkres powietrza stał się wzorem i przykładem nieograniczonej wolności i swobody. W ludowej świadomości wyróżniano cztery wiatry utożsamiano kolejno z czterema stronami świata i czterema porami roku. Każdy z wiatrów przypisaną miał jedną stronę świata i jedną porę roku, w skutek tego w dawnych czasach powszechnie nanoszono na mapy drogowskaz - różę wiatrów, wyznaczającą kierunki stron świata. Wobec tego kult wiatrów odbił się głębokim echem wśród żeglarzy i podróżników.
Wiatr pokrywający niebo deszczowymi chmurami stał się sprzymierzeńcem ówczesnego  rolnika, często proszącego go o deszcz w czasie suszy lub przeciwnie ładnej i suchej pogody podczas żniw i sianokosów. Zmieniający się kierunki wiatru były obserwowanym i kontrolowanym przez dawnych rolników zjawiskiem wyznaczającym zmianę pogody. Wiatr północny, czyli ten idący z północy a zarazem wyznaczający tę stronę świata uważany był za najsilniejszy i najniebezpieczniejszy ze wszystkich wiatrów. Na swoich skrzydłach niósł zimno i brzydką pogodę oraz częste burze. Powszechnie uważano, że ustanawiał i kształtował zimę, przynosząc mróz i ścinając lodem rzeki i jeziora. Przeciwieństwem wiatru północnego był silny i gorący wiatr południowy, przynoszący ciepło i piękną pogodę, traktowany za zapowiedź lata. Z kolei najłagodniejszym z wiatrów był wiatr wschodni  budzący zwiastunem wiosny budzącym przyrodę do życia a latem  przynoszący ze sobą orzeźwienie i rześki zapach kwitnącego życia. Natomiast wiatr zachodni często zwiastował silne deszcze wobec tego utożsamiany był z mokrą, deszczową jesienią.
Przynoszący orzeźwienie, będący źródłem rozmnażania i wegetacji wiatr stanowił również niebezpieczną silę przyrody. Zrywając się niespodziewanie silny wiatr był przyczyną szkód w rolnictwie niszcząc uprawy lub w zagrodzie zrywając dachy. W tradycji ludowej zerwanie się porywistego wiatru utożsamiane było z nagła śmiercią człowieka lub popełnieniem przez niego samobójstwa poprzez powieszenie się, natomiast słyszane w podmuchu odgłosy uważano za jęki uwięzionych dusz tragicznie zmarłych ludzi.
Wiatr oprócz zniszczeń materialnych powodował również szkody zdrowotne. Zerwanie się silnego wiatru, było przyczyną niejednego stracenie równowagi i upadku a w konsekwencji złamania kończyny bądź urazu głowy a w najgorszym przypadku nawet śmierci. Pospolicie wierzono, także że wiatr był roznosicielem zarazków i bakterii będących źródłem zaraz i epidemii, natomiast niosąc zmianę pogody  powodował bóle głowy oraz był przyczyną zawiań i przeziębień.

Brak komentarzy

Obsługiwane przez usługę Blogger.