Header Ads

Malina w ziołolecznictwie


Malina to wieloletni krzew owocowy występujący powszechnie na terenie całego kraju. Ze względu na duże walory smakowe owoców malina, jest także rośliną uprawną hodowaną na działkach rekreacyjnych oraz w przydomowych ogrodach. Malina jest typowo leśnym gatunkiem, porastającym w lasach, zrębach, śródleśnych polanach lub w mniejszych zaroślach.  Preferuje zacienione tereny o żyznych, niezbyt suchych i lekko kwaśnych glebach. W ciągu swojego życia, malina może osiągnąć nawet dwa metry wysokości. Kwitnienie rośliny rozpoczyna się w maju, na łodygach rośliny pojawiają się wtedy białe kwiaty, owoce natomiast dojrzewają w lipcu. Jednak bardzo często przy dobrej pogodzie, pierwsze dojrzałe owoce pojawiają się już pod koniec czerwca. W pełni rozwinięte owoce maliny przybierają czerwoną barwę co odróżnia je od dojrzewających owoców zielonego lub białego koloru. Prócz powszechnie spotykanej czerwonej odmiany maliny istnieją także inne, rzadziej występujące odmiany o czarnej i żółtej barwie owocu. Poza sztuką kulinarną malina znajduje także szerokie zastosowanie jako w ziołolecznictwie.

Działania, właściwości i zastosowanie
Jako surowiec lekarski stosuje się zarówno owoc jak i liść maliny. Owoce rośliny powszechnie nazywane malinami posiadają właściwości antybakteryjne, wzmacniające, napotne i przeciwgorączkowe. Wobec tego popularnie stosowane są w leczeniu przeziębień i grypy oraz towarzyszącym im objawów takich jak wysoka gorączka, czy zapalenie gardła. Dodatkowo owoce maliny wzmacniają organizm w czasie choroby, przyspieszając tym samym powrót do zdrowia, zaś sok z malin profilaktycznie stosowany w okresie grypowym skutecznie zabezpiecza organizm przed atakiem wirusów chorobotwórczych zwiększając system odpornościowy. Surowy lub przetworzony owoc rośliny znajduje również zastosowanie w leczeniu paradontozy. Liść maliny podobnie jak jej owoc wykazuje działanie wzmacniające i przeciwbakteryjne, dodatkowo posiada również właściwości oczyszczające,  ściągające, moczopędne i przeciwzapalne.   Znajduje on głownie zastosowanie w likwidowaniu wysypek skórnych, leczeniu w biegunek i dolegliwości układu moczowego takich jak infekcje, zapalenie pęcherza, czy problemy z oddawaniem moczu. Liść maliny stosowany jest także do wzmocnienia wycieńczonego organizmu po przebytej chorobie, zaburzeniach miesiączkowania oraz w stanach zapalnych gardła. Dodatkowo liście rośliny łagodzą bóle brzucha, poprawiają stan naczyń krwionośnych i obniżają wysokie ciśnienie krwi.

Zbiór surowca zielarskiego
Liście maliny zrywamy w czasie kwitnienia rośliny, czyli w maju. Natomiast owoce maliny zbieramy od początku lipca, do końca sierpnia. Ważne jest aby owoce zbierać w słoneczny i ciepły dzień zachowując przy tym dużą ostrożność, gdyż maliny są bardzo delikatne, a wobec tego podatne na zgniecenia, zlepienia i pleśnienie. Dodatkowo pędy rośliny pokryte są kolcami. Toteż zalecane jest aby niezwłocznie po zebraniu owców przetworzyć je lub ususzyć.

Jak przyrządzamy i stosujemy?
Leczniczo owoce maliny spożywamy surowo bądź w formie przetworzonej, czyli popularnego sok z malin. Świeży sok wyciskamy bezpośrednio z owoców rośliny. Jednak bardziej popularny jest syrop malinowy nastawiony na cukrze, który posłuży nam znacznie dłużej. Aby przygotować syrop malinowy należy umyte i osuszone maliny umieścić w słoiku, zasypać je cukrem i odstawić na tydzień. Na każde 250 g owoców dodajemy 200 g cukru. Napar z owoców przygotujemy natomiast zalewając 2 łyżki surowca szklanką wrzątku na 15 minut. Tak przygotowany napar zażywamy po jednej szklance dwa lub trzy razy dziennie. Z kolei napar z liści maliny uzyskamy zalewając połową szklanki wrzątku jedną łyżkę surowca zielarskiego. Napar z liści zażywamy po pół szklanki dwa razy dziennie.

Brak komentarzy

Obsługiwane przez usługę Blogger.