Header Ads

Dziurawiec zwyczajny w ziołolecznictwie

Dziurawiec zwyczajny jest wieloletnią rośliną występującą na łąkach i trawiastych zaroślach, pastwiskach, leśnych zrębach i polanach, polach uprawnych, ugorach oraz na przydrożach. Porasta bardzo dobrze nasłonecznione tereny o każdym rodzaju podłoża i przepuszczalnej glebie, z wyjątkiem obszarów bagiennych i piaszczystych. Dorasta do 60, rzadziej 80 centymetrów wysokości. Kwitnienie dziurawca rozpoczyna się w czerwcu, często w okolicach przesilenia letniego i trwa do końca sierpnia. Kwiaty rośliny są pięciopłatkowe i ubarwiane na żółto, każdy z nich posiada dużą liczbę wystających pręcików. Łodyga rośliny jest pojedyncza i prosta, w górnej części silnie rozgałęziona, tworzy w ten sposób baldachogrona, na których wyrastają kwiatostany. Dolna część łodygi często drewnieje, przybierając brązowy kolor. Z kolei liście dziurawca na spodniej warstwie, czyli tak zwanej blaszce liściowej posiadają drobne kropki, prześwitujące, gdy zerwany liść rośliny skieruję się pod słońce. Sprawiają w ten sposób wrażenie podziurawionego liścia, jednak nie są to maleńkie dziurki, a zbiorniczki olejków eterycznych. Dzięki nim, roślina ta zawdzięcza swą niepowtarzalną nazwę - dziurawiec, oraz regionalne określenie postrzelon. Mimo to, dziurawiec znany jest także jako ruta polna, czy krzyżowiec lub krzyżowe ziele.

Zastosowanie i właściwości lecznicze 
Jako surowiec zielarski wykorzystuję się całe kwiatostany dziurawca. Wykazują one działanie uspokajające, wzmacniające, przeciwzapalne i dezynfekujące, żółciopędne, trawienne i moczopędne oraz ściągające i rozkurczowe. Szerokie zastosowanie ziele dziurawca znajduję w leczeniu dolegliwości układu pokarmowego takich jak nerwica żołądka i nieżyt dróg trawiennych. Dziurawiec likwiduje także zgagę i niestrawność, uśmierza ból mięśni brzucha i żołądka, rozwiązuję wzdęcia, kurcze, kolki i wiatry oraz zapewnia dobrą przemianę materii i ułatwia trawienie ciężkostrawnych potraw. Po za tym ziele dziurawca poprawia apetyt i usprawnia pracę wątroby w przypadku jej niedomogi bądź problemach z produkcją żółci. Dziurawiec zwyczajny jest również środkiem leczniczym zmniejszającym objawy depresji i rozdrażnienia nerwowego, a także ułatwiającym poniekąd zasypianie. Ponadto kwiatostany dziurawca znajdują zastosowanie w przypadku stanów zapalnych układu moczowego, łamliwości naczyń krwionośnych, zapaleniu stawów i reumatyzmie oraz bolesnym miesiączkowaniu. Stosowany jest również jako środek znoszący i hamujący krwotoki zarówno zewnętrzne jak i wewnętrzne. Dziurawiec jest surowcem wykorzystywanym także zewnętrznie do przemywania w przypadku zapalenia, krwawiących i trudno gojących się ran, płukania gardła oraz w stanach zapalnych przewodu pokarmowego, a także jako okłady na odmrożenia, wrzody i stłuczenia. Stosując dziurawiec należy pamiętać aby się nie opalać i zbytnio nie wystawiać na słońce, gdyż ziele dziurawca uczula skórę na światło słoneczne powodując poparzenia, udary i porażenia słoneczne! 

Zbiór surowca zielarskiego
Kwiatostany dziurawca zbiera się w momencie kwitnienia rośliny, czyli od drugiej połowy czerwca do sierpnia. W jednym sezonie  możemy pozyskać dwa razy surowiec zielarskim z tej samej rośliny. Wystarczy, że po pierwszym zbiorze na przełomie czerwca i lipca przytniemy roślinę. Po kilku tygodniach dziurawiec odrośnie i zakwitnie ponownie w drugiej połowie sierpnia.

Jak przyrządzamy i stosujemy? 
Ziele dziurawca stosujemy na dwa sposoby, w postaci naparu z suszonych kwiatów oraz w postaci nalewki przygotowanej ze świeżego kwiatu. Napar uzyskamy zalewając na 10 minut dwie łyżki suszonych kwiatów szklanką wrzątku. W przypadku małych dzieci stosuje się 1 łyżkę naparu, dla dzieci do siódmego roku życia - pół szklanki, a w przypadku dorosłych szklankę. Napar zażywa się przed posiłkiem, dodatkowo w celu wzmocnienia działania możemy wzbogacić go miętą, albo do smaku posłodzić cukrem. Nalewkę z dziurawca uzyskamy zalewając w butelce świeże ziele spirytusem lub oliwą z oliwek na okres 7-14 dni. Wewnętrznie nalewkę zażywamy 1 łyżkę dziennie (ok.6 kropli), a zewnętrznie namaczamy nalewką okład.

Brak komentarzy

Obsługiwane przez usługę Blogger.