Header Ads

Porzeczka czarna i czerwona w ziołolecznictwie


Porzeczka to wieloletnia, krzewiasta roślina uprawna, hodowana także w przydomowych ogródkach. Wyróżnia się trzy  podstawowe odmiany kolorystyczne porzeczki, a mianowicie porzeczkę czarną, czerwoną oraz mniej znaną, porzeczkę białą. W środowisku naturalnym porzeczka spotykana jest na podmokłych terenach, głównie w pobliżu linii brzegowej rzek oraz na dawnych korytach rzecznych. Dzięki temu roślina zawdzięcza swą oryginalną nazwę. Porzeczka jest krzewem owocowym dorastającym do dwóch, trzech metrów wysokości, o charakterystycznych małych, czerwonych lub czarnych owocach. Kwitnienie rośliny przypada na kwiecień, zaś owoce  dojrzewają wczesnym latem na przełomie czerwca i lipca. Porzeczka z powodzeniem znajduje zastosowanie w kuchni, gdzie posiadający walory smakowe owoc rośliny,  przetwarzany jest na dżemy, soki, wina, nalewki i kompoty, co więcej porzeczka jest wykorzystywana w ziołolecznictwie jako surowiec zielarski.

Zastosowanie i właściwości lecznicze
Jako surowiec zielarski wykorzystuje się głownie owoc porzeczki spożywany surowo lub przetwarzany na soki, herbatki, nalewki czy syropy. Znacznie rzadziej jako surowiec lekarski  wykorzystuje się młode liście rośliny. Owoc porzeczki zwany jagodą wykazuję działanie moczopędne, przeciwzapalne, wzmacniające, oczyszczające oraz przeczyszczające i odtruwające. Wobec tego znajduje on zastosowanie w leczeniu awitaminozy, osłabienia odporności organizmu, grypy, anginy czy przeziębienia. Stosowany jest także w przypadku bólu gardła oraz zapalania migdałków, czy do płukania jamy ustnej w przypadku krwawiących dziąseł i nieświeżego oddechu. Lecznicze wykorzystywanie porzeczki zalecane jest także w stanach zapalnych oraz reumatyzmie, a także w przypadku zgagi, nadkwasoty , niestrawności, czy nieżycie żołądka i niewydolności wątroby. Dodatkowo spożywanie owocu porzeczki zmniejsza poziom cholesterolu i  obniża ciśnienie krwi oraz zapobiega miażdżycy i powstawaniu nowotworów. Usuwa także toksyny z przewodu pokarmowego i kamienie z układu moczowego. Po za tym liście porzeczki zewnętrznie stosowano w postaci okładów na bóle reumatyczne oraz trudno gojące się rany i wrzody. Podobno porzeczka zwiększa uczucie sytości, zaś jej sok gasi pragnienie w upalne dni. Jednak nie należy przesadzać z ilością owoców i soku, gdyż porzeczka działa także rozwalniająco.

Jak przyrządzamy i stosujemy?
W celach zdrowotnych owoc porzeczki możemy spożywać w postaci surowej lub przetworzonej, w formie soku wyciśniętego ze świeżych owoców. Sok porzeczkowy można również nastawić na cukrze, czyli posypać owoce cukrem, a także przyrządzić z suszonych owoców zalanych wrzątkiem. Zebrane i rozgniecione owoce możemy stosować także jako zewnętrzne okłady. Z młodych, świeżych lub suszonych liści porzeczki przyrządzamy napary, zaparzając na 10 minut łyżkę surowca zielarskiego szklanką ciepłej wody. Napary z liści porzeczki możemy dodawać również do kąpieli. Lecznico zaleca się pić sok z porzeczki od 2 do 3 razy dziennie. Napar natomiast zażywamy 2 razy dziennie po 1 szklance.

1 komentarz:

  1. Bardzo wartościowy wpis. Dziękuję. Porzeczek mam pod dostatkiem na działce (czerwonej pięć krzaków/ czarnej- dwa) i co roku staram się robić z nich jakiś użytek ;)

    OdpowiedzUsuń

Obsługiwane przez usługę Blogger.