Header Ads

Dziewanna w ziołolecznictwie


Dziewanna jest dwuletnią rośliną porastającą na bardzo dobrze nasłonecznionych terenach o piaszczystych glebach. Kwitnienie dziewanny przypada dopiero na drugi rok od wysiewu,  rozpoczyna się w okolicach czerwca i lipca, a kończy wraz z nadejściem września. Charakterystyczną własnością dziewanny, wyróżniając ją z pośród innych roślin, jest pojedyncza, prosta i gruba łodyga kwiatowa osiągająca dwa, a nawet trzy metry wysokości oraz zwarto osadzone na niej kwiaty jasnożółtej barwy. Dziewanna określana jest również kędzierzawicą, dziwizną, a także knotnicą, gdyż niegdyś stosowano ją do wyrobu knotów. Ze względu na łatwopalność rośliny, łodygę kwiatową dziewanny zanurzono również w wosku aby służyła jako prosta i naturalna pochodnia. Natomiast suszone kwiaty rośliny do chwili obecnej wykorzystywane są w gospodarstwie domowym jako środek odstraszających myszy i szczury oraz w ziołolecznictwie jako środek leczniczy.

Właściwości i zastosowanie lecznicze
Jako surowiec zielarski wykorzystuje się śluzowaty kwiat dziewanny, o delikatnym, miodowym zapachu. Przejawia on działanie przeciwzapalne, bakteriobójcze, wykrztuśne i osłaniające. Właściwości te znajdują głównie zastosowanie w przypadku przeziębienia, grypy i anginy oraz nieżytów górnych dróg oddechowych, takich jak chrypa, kaszel, zapalenie i podrażnienie gardła, astma, nieżyt oskrzeli,  katar, czy nieżyt nosa. Dziewanna przejawia również działanie rozkurczowe korzystnie wpływające przy migrenie i bólach głowy, skurczach mięśni i bólach brzucha. Dodatkowo pomaga w przypadku zaburzeń trawiennych. Po za tym rozkurczowe, przeciwzapalne i bakteriobójcze właściwości kwiatu dziewanny stosowane są zewnętrznie w formie okładu na urazy - skaleczenia, stłuczenia i uderzenia łagodząc uczucie bólu i odkażając zranione miejsce.

Jak stosować?
Z kwiatu dziewanny przygotowujemy napar,zaparzając 1 łyżkę surowca zielarskiego szklanką wrzątku. Ważne jest, aby przed wypiciem napar, przecedzić go gazą, watą lub płótnem w celu pozbycia się drażniących włosków. Tak przygotowany napar zażywamy raz, maksymalnie dwa razy dziennie po pół szklanki. Zewnętrzne okłady możemy natomiast przygotować z naparu, bądź na zranione miejsce przyłożyć świeże i rozgniecione korony kwiatowe.

Brak komentarzy

Obsługiwane przez usługę Blogger.