Naturowierstwo - wiara w naturę

Zielarstwo a ziołolecznictwo

2012-02-26T11:31:00.002+01:00

Bardzo często zielarstwo bywa mylone z ziołolecznictwem. Choć obydwa określenia są bliskoznaczne i obydwa zajmują się ziołami jest między nimi zasadnicza różnica.

Zielarstwo jest częścią ziołolecznictwa, zajmuje się uprawą, zbiorem i suszeniem oraz przechowywaniem roślin leczniczych. Krótko mówiąc obejmuje cały proces dostarczania surowców zielarskich dla ziołolecznictwa.
Ziołolecznictwo, jak sama nazwa wskazuje jest dziedziną medycyna posługującą się procesie leczenia ziołami. Ziołolecznictwo jest częścią medycyny naturalnej. Ziołowe preparaty w nim stosowane pozyskiwane są z roślin leczniczych pochodzących ze stanu naturalnego oraz w sposób naturalny pomagają zwalczyć wiele dolegliwości. Ziołowe leki stosujemy w różnych formach nalewkach, naparach, syropach, herbatkach, maściach lub formie naturalnej jako dodatek do zdrowej kuchni. Aby ziołowa kuracja była skuteczna i bezpieczna, przed leczeniem musimy zapoznać się z zastosowaniem i działaniem danej rośliny.

Dzikowy Skarb

2012-02-18T20:15:00.000+01:00

Dzikowy skarb Karola Bunscha to powieść literacka przedstawiająca czasy panowania Mieszka I. Książka ta stanowi istny skarb w pogańskiej literaturze. Jak łatwo się domyślić książka ta przedstawia zawiły proces szerzenia chrześcijaństwa na ziemiach Polskich. Proces ten poznajemy na tle zabawnych przygód głównego bohatera Dzika i jego kompana Szmatki. Dzięki swej sile i ogromnemu wzrostowi nasz główny bohater uważany jest za siłacza siejącego postrach w śród wrogów, jednak dzięki swe niebywałe przygody bardziej znany jest jako człowiek nie spełni rozumu. Rzeczywiście Dzik jest trochę nie rozważany ale nie głupi, bowiem czym byłby tytułowy skarb? Owszem nasz bohater posiada duży majątek zgromadzony na łupieżach oraz na późniejszych wyprawach z księciem. Jednak nie przywiązuje do nie go wagi, zatem pieniądze nie stanowią skarbu który, wart jest pojawienia się w tytule książki. Więc, co jest tym skarbem? To mądrość, którą posiada ten głupi człowiek, który żył wolny, swobodny, kierował się sercem, nikogo się nie bał i w nijakiego boga nie wierzył.

Świąteczne szyszki

2012-02-17T18:58:00.000+01:00

Nie ma chyba bardziej naturalnej świątecznej ozdoby niż szyszki. Do jej wykonania potrzeba nam oczywiście bardzo dużo szyszek znaleźnych w lesie, farby w sprayu do malowania w kolorze złotym lub srebrnym, brokat w sprayu, śrubki z oczkiem oraz wstążki.

Zgromadzone szyszki suszymy na kaloryferze, pod wpływem ciepła łuski bardziej się otworzą i będziemy mieć ładniejszą szyszkę. Do tak przygotowanej szyszki mocujemy śrubkę z oczkiem lub jakiś haczyk do którego przywiążemy nitkę a następnie malujemy ją farbą w wybranym kolorze pasującym do świątecznego wystroju. Jeśli chcemy uzyskać bardziej naturalny wygląd szyszki, możemy jej nie malować farbą tylko spryskać sprayem. W ten sposób będzie się ładnie błyszczeć i zachowa swój pierwotny brązowy kolor. Do wyschniętej szyszki przywiązujemy nitkę oraz ozdabiamy ją wstążkami lub kokardkami. Gotową ozdobę zawieszamy na choince i cieszymy się jej widokiem przez całe święta :)

Papierowy płatek śniegu

2012-02-16T19:07:00.001+01:00

Papierowe ozdoby to jeden z najbardziej naturalnych dekoracji. Do wykonania papierowej śnieżynki potrzebujemy 6 kartek papieru formatu A4, nożyczki i klej. Przygotowaną kartkę zginamy tak aby powstał kwadrat, czyli bierzemy lewy górny róg kartki i zginamy go do prawego brzegu strony. W ten sposób uzyskamy trójkąt i prostokąt. Przecinamy kartkę zostawiając sam trójkąt, prostokąt zaś wyrzucamy. Rogi uzyskanego trójkąta zaginamy do siebie, biorąc dolny róg do górnego. Powstały w ten sposób mniejszy trójkąt odwracamy do dołu, także że miejsce zgięcia mamy w lewej ręce zaś rogi trójkąta, które zginaliśmy mamy zwrócone do dołu. Następnym krokiem jest wykonanie 5 lub 4 nacięć prostopadłych do krawędzi rogów. Podczas cięcia musimy uważać by nie przeciąć górnej krawędzi kartki. Gdy zrobimy już nacięcia, kartkę rozkładamy by uzyskać kwadrat. Zaczynając od środka kleimy w rurki pocięte kawałki. Gdy skleimy pierwszą parę nacięć, przekładamy kwadrat na drugą stronę i kleimy kolejną parę. Po sklejeniu każdej pary musimy pamiętać o przewróceniu kwadratu na drugą stronę! W ten sposób uzyskamy jedną z sześciu części śnieżnego płatka. Tak samo postępujemy z kolejnymi kartkami papieru. Gdy zrobimy już wszystkie sześc części, łączymy je w płatek przystawiając kolejne części i klejąc je ze sobą w środku jak i na bokach, którymi się stykają.

Gotowy płatek zawieszony w oknie będzie efektowną zimową ozdobą.

Jeśli nie zrozumieliście w internecie jest wiele instrukcji na wykonanie tej ozdoby :)

Ogień

2012-02-12T18:06:00.001+01:00

Ogień to kolejny żywioł świata. Wraz z opanowaniem tej siły przyrody zmieniły się losy człowieka jak i świata. Jak wielkim darem natury jest ogień bardzo łatwo uświadomić sobie w zimowej porze, gdy ciepło wytwarzane przez ogień stanowi jeden z głównych czynników gwarantujących przetrwania. Ogień to nie tylko ciepło, to także światło, stanowiące dla naszych przodków źródło bezpieczeństwa - odstraszało w nocy dzikie zwierzęta. Wytworzenie światła umożliwiło również przedłużenie dziennej egzystencji, człowiek nie musiał już kończyć dnia wraz z zachodem słońca.

Światło, ciepło wytwarzane przez ogień w wierzeniach naszych przodków utożsamiły go ze słońcem. Zaczęto określać go mianem synem słońca, ziemskim odpowiednikiem słonecznej gwiazdy.

Współcześnie ogień stanowi dla nas symbol pamięci. Zapalane na grobach ognie - znicze są wyrazem naszej pamięci o zmarłych. Wszyscy znamy ten zwyczaj, ale co on oznacza mało kto. Rozpalane w Dniu Zadusznym ognie, znicze mają za zadanie oczyścić i ogrzać dusze zmarłych, zaś żywych mają chronić przed złośliwymi istotami z tamtego świata. Natomiast rozpalane na rozstrojach i drogach ognie pełniły funkcję drogowskazów, prowadziły dusze i pomagały im trafić do domu.

Ogień odgrywał również ważną rolę w obchodach innych uroczystości świątecznych. Jedną z głównych tradycji świąt odrodzenia się życia było symboliczne wygaszenie starego ognia i rozniecenie nowego świecami zapalonymi od płonącego ogniska roznieconego w pobliżu świątyni. Ogniska to także charakterystyczny element Palinocek, podczas których ludzie zbierali się wokół ognisk, gdzie ucztowali, tańczyli, śpiewali oraz dokonywali rytualnych oczyszczających skoków przez ogień.

Ogień to nie tylko życie, to również śmierć. Tak bowiem kończyli swoją wędrówkę nasi przodkowie, gdyż w dawnych czasach stosowano zwyczaj ciałopalenia a pochówek bez kremacji uważany był za haniebny dla zmarłego. Stąd, także wywodzie się popularne " Z prochu powstałeś w proch się obrócisz"... .

Kalendarz

2012-01-10T18:26:00.002+01:00

Przerwa w obecności spowodowana była rozważaniami nad sensem obecnego kalendarza, do których skłoniło mnie wejście w rok przestępnym. Doszłam do wniosku, że kalendarz gregoriański jest kalendarzem wadliwym. Dlaczego? Otóż główną jego nie prawidłowością jest istnienie roku przestępnego, który pojawia się co cztery lata i posiada jeden dodatkowy dzień w lutym. Co z osobami urodzonymi 29 lutego? Kiedy obchodzą oni urodziny, co cztery lata? Rozważania te skłoniły mnie do pracy na modernizacją kalendarza. I tak wymyśliłam bardzo prosty kalendarz (nie ma jeszcze nazwy - czekam na propozycje), którego główną zaletą jest to, że każdy miesiąc zaczyna się w poniedziałek oraz że jest to kalendarz wieczny, który ma taką samą postać co roku. Kolejną jego zaletą jest brak dnia przestępnego oraz to, że żaden tydzień nie leży na granicy miesięcy. Jak do tego doszłam? W bardzo prosty sposób, skróciłam tydzień z siedmiu na pięć dni. W ten sposób otrzymałam 11 miesięcy zawierający 30 dni a ostatni 12 miesiąc zawierający 35 dni. Sumując otrzymamy 365 dni przy czym każdym miesiąc zaczyna się w pierwszy dzień tygodnia i zarazem ostatni dzień miesiąca przypada na ostatnim dzień tygodnia. Brak dnia przestępnego proponuję zastąpić przestawieniem zegarka o zostające minuty z cyklu rocznego. W ten sposób nie mamy problemu z urodzinami w dzień, który występuje raz co cztery lata.

Poniżej zamieszczam przykładowy wygląd kalendarza.

Czekam na Wasze opinie.

1 2 3 4 5

6 7 8 9 10

11 12 13 14 15

16 17 18 19 20

21 22 23 24 25

26 27 28 29 30

--------------------------

31 32 33 34 35

Wielka Noc zwana Gwiazdką

2011-12-24T18:44:00.002+01:00

21.12 - 24.12 - Wielka Noc

Wielka Noc jak sama nazwa wskazuje jest świętem czegoś wielkiego. Czego w pierwszej kolejności to największej nocy w roku, w której ciemność góruje nad światem. To czas zimowego przesilenia, nastania astronomicznej zimy w czasie której nasze domy odwiedza Dziadek Mróz. Drugim ważnym elementem tych świąt dzięki któremu zyskały nazwę Wielkiej Nocy lub Gwiazdki jest świętowania odradzania się Słońca. Na cześć tego wydarzenia w okresie świątecznym wędrują grupy biesiadników zwanych gwiazdorami noszących gwiazdę symbolizującą nowe słońce. Tego dnia ucztę przy świątecznym stole zwaną wieczerzą rozpoczynamy 21 grudnia, gdy na niebie zaświeci pierwsza gwiazda oznajmująca przełomowy czas w przyrodzie. Czas nastania zimy jest czasem śmierci, dotychczasowe życie zapadło w sen zimowy. Te wyjątkowe okoliczności przyrody sprawiły, że święta Wielkiej Nocy są również świętem pamięci o zmarłych, dla których kładziemy siano i pusty talerz na świątecznym stole. Podczas tego święta, ubieramy choinkę i zapalamy światełka, symbolizującej nowe słońce, na znak, że oto mija czas mroku. W tradycji słowiańskiej święto przesilenia zimowego znane było jako Godowe Święto, Szczodre Gody lub Święto Zimowego Staniasłońca. Bowiem odrodzenie słońca stanowiło koniec jego wędrówki po nieboskłonie a zarazem jej ponowne rozpoczęcie czyli nowy rok.

Wszystkim, czytającym i odwiedzającym przesyłam spóźnione życzenia:

Jak obyczaj stary głosi

Według ojców naszych wiary,

Pragnę złożyć Wam życzenia

W dzień zimowego przesilenia.

Niech ta gwiazdka,

Która świeci dziś o zmroku,

Doprowadzi Was szczęśliwie

Do Nowego Roku !

Gwiazdor z gwiazdą

2011-12-13T18:40:00.001+01:00

Gwiazdor często mylony jest z Dziadkiem Mrozem lub Mikołajem. Nic bardziej mylnego, gwiazdor nie jest świeckim przedstawicielem osoby roznoszącej prezenty w świątecznym czasie. Kim za tym jest ta tajemnicza postać? Odpowiedź jest bardzo prosta, gwiazdor lub to osoba niosąca umocowaną na gwiazdę! Osoba która doznała tego zaszczytu prowadziła całą grupę kolędników. Zazwyczaj był to chłopiec lub mężczyzna, gdyż obyczaj kolędowania należał do płci męskiej. Czasami zdarzały się również żeńskie grupy kolędnicze i wtedy dziewczyna niosąca gwiazdę mogła być nazywana gwiazdą, gwiazdką, gwiaździchą lub gwieździchą. Gwiazda główny symbol i element rozpoznawalny kolędników wykonywany był z papieru i bibuły

a ozdabiany frędzlami i pomponami. Gwiazdę mocowano na kiju i często do jej środka wkładano zapalaną świecę. Tak przygotowani kolędnicy obchodzili wszystkie chaty oznajmiając wesołą nowinę - odradzanie się Słońca oraz składali życzenia pomyślności gospodarzowi, gospodyni i wszystkim mieszkańcom chaty. W zmiana dostawali smakołyki lub drobne pieniądze. Ominięcie przez kolędników domu lub nie wpuszczenie ich do środka chaty, stanowiło zły znak, gdyż życzenia przez nich składane miały zapewnić zdrowie, szczęście i pomyślność na następny rok. Podsumowując noszona przez kolędników gwiazda stanowi symbol słoneczny.

Pomarańczowe dekoracje

2011-12-07T17:52:00.001+01:00

Bardzo prostym sposobem na dekoracje świątecznego stołu lub choinki są pomarańcze.

Dekoracja stołu

Do wykonania tej ozdoby potrzebujemy pomarańczy i goździków,które bezpośrednio wbijamy w skórkę owocu. Jeśli mamy z tym problem możemy zrobić dziurkę wykałaczką lub nożem i dopiero umieścić w niej przygotowany wcześniej goździk. Dla większego wrażenia polecam przygotować sobie szkic wzoru na skórce pomarańczy. Tak przygotowana ozdoba efektywnie wygląda i pachnie na prawdę znakomicie.

Dekoracja choinki

Do dekoracji świątecznego drzewka możemy wybrać mandarynki ozdobione goździkami. Przygotowujemy je tak samo, dodajemy do nich tylko zawieszkę i dodatkowo wstążkę. Choinkę ozdobić możemy również suszonymi plastrami pomarańczy.

Choinka

2011-12-05T22:09:00.003+01:00

Nieodłącznym symbolem i elementem świąt Wielkiejnocy jest choinka. Zwyczaj strojenia tego świątecznego drzewka wywodzi się z tradycji wieszania zielonej jodłowej gałęzi przybranej jabłkami. orzechami, różnymi wypiekami lub kolorowymi opłatkami. Tak przystrojoną w smakołyki podłaźnicę zawieszał gospodarz, przy czym najpiękniejszą w izbie u powały po sufitem a pozostałe w pomieszczeniach gospodarskich i nad drzwiami chaty. Głównym celem zawieszania podłaźnika było zapewnienie urodzaju, szczęścia, zdrowia i dobrobytu. Podłaźnica miała także chronić przed złem i urokami, przywabić wiosenne słońce i przyśpieszyć nadejście wiosny oraz zwiększyć płodność ziemi.Często była również wykorzystywana przez kawalerów do bezkarnego całowania wybranek.

W dzisiejszych czasach choinkę, tak jak jej poprzedniczkę przybieramy naturalnymi ozdobami. Wykorzystujemy w tym celu suszone owoce - jabłka, cytryny i pomarańcze, orzechy, pierniki oraz elementy wykonane z ze słomy lub kolorowego papieru. Zawieszana na czubku gwiazda, symbolizuję odradzające się słońce w okresie zimowy słońce. Lampki zaś mogą stanowić symbol gwiazd, dni lub nadziei.

Biorąc pod uwagę ekologiczne aspekty tej pięknej tradycji, warto używać co roku tej samej sztucznej choinki lub żywej posadzonej w doniczce. Jeśli mamy taką możliwość, możemy zrezygnować z drzewka w domu i przybierać posadzoną choinkę w ogrodzie.Warto także przybrać dziko rosnące drzewko w smakołyki dla dzikich zwierząt.

Dziadek Mróz, Zima i Śnieżynka

2011-12-03T19:03:00.003+01:00

Kto to dzisiaj dla zabawy

brylanciki sypnął w trawy?

Kto ubielił pola, rowy?

To szron – pierwszy gość zimowy.

Już na pewno zima blisko.

Już się wkrótce zmieni wszystko.

Tym krótkim wierszykiem zaczniemy dzisiejszy post, pierwszy po tak długiej nie obecności :) W czasach gdy wszystkie dzieci odwiedza gruby czerwony Mikołaj będący wytworem masowej kultury, dzieci i dorosłych naturowierców obdarza prezentami Dziadek Mróz - postać wywodząca się z wschodniosłowiańskiego folkloru.

Dziadek Mróz odwiedza nasze w domy w czasie świąt Wielkiejnocy zwanych również Gwiazdką. Święta te wyznaczają pierwszy dzień astronomicznej zimy czyli czas panowania mrozu, śniegu i lodu. Dziadek Mróz to wysoki i silny mężczyzna z długą, siwą brodą ubranym w biały lub niebieski kożuch przewiązany sznurem. Od domu do domu podróżuje saniami zaprzężonymi w konie, do których wchodzi przez drzwi. Osobami często mu towarzyszącymi są jego żona Zima i córka lub wnuczka Śnieżynka. Dziadek wraz ze swoją rodziną obdarowuje grzeczne dzieci i dorosłych prezentami,które wręcza osobiście lub zostawia pod choinką. Tradycja wręczania prezentów w czasie zimy przez Dziadka Mroza uczy nas miłosierdzia i pomocy w przetrwaniu tak ciężkiej pory roku jaką stanowi zima. Umacnia nas również w przekonaniu, że w każdym nawet lodowatym sercu znajdzie się kropla ciepła, dobra i miłości, którą w tym wyjątkowym dniu dzielimy się także ze zwierzętami domowymi jak i dzikimi.

A Wy kogo wolicie, Dziadka Mroza czy Mikołaja? Zapraszam do wzięcia udziału w głosowaniu!

Zaduszki

2011-10-28T19:03:00.005+02:00

Zbliżają się Zaduszki znane także jako Dzień i Święto Zmarłych związane z kultem przodków i oddawaniem zmarłym czci. Święto to, to czas zadumy i refleksji nad sensem ludzkiego życia w sprzyjających rozważaniom jesiennych pejzażach ziemi. Zaduszki to również pamięć o mogiłach naszych przodkach, w których tkwią korzenie naszego rodu, którego jesteśmy gałązką. Składając na nich kwiaty ukazujące nam życie i przemijanie oraz zapalając znicze podtrzymujemy ludową tradycję i dbamy o "drzewo" czyli naszą rodzinę, między innymi podtrzymując więzy rodzinne i ucząc szacunku wobec starszych. Święto zmarłych to także przekazanie wiedzy o historii rodziny oraz przodkach, którzy będą wśród nas dopóki będą w naszej pamięci ... .

Dziki, czarny bez

2011-10-24T19:38:00.005+02:00

Działania, właściwości i zastosowanie

Główne właściwości kwiatów dzikiego bzu zwanego także bzem czarnym to działanie moczopędne, napotne, przeciwgorączkowe, wykrztuśne oraz przeciwzapalne. Natomiast owoce tej rośliny działają również przeciwbólowo, przeczyszczająco i odtruwająco. Dzięki temu napar z kwiatów bzu znajduje zastosowanie przy przeziębieniach i grypach oraz stanach zapalnych dróg oddechowych a z owoców przy nerwobólach, bólach głowy i biegunkach. Zewnętrznie napary z kwiatów stosuje się przy zapaleniach i oparzeniach skóry oraz do płukania gardła podczas zapalenia oraz przemywania oczu.

Zbiór surowca zielarskiego

Kwiaty zbiera się w pełni rozkwitnięte całymi baldachami w słoneczny dzień. W taki dzień zbieramy także dojrzałe czarno-fioletowe owoce.

Jak przyrządzamy i stosujemy?

Napar z kwiatów bzu czarnego przygotowujemy z łyżki suszonych kwiatów zalanych szklanką wrzątku parzonych pod przykryciem przez 15 minut. Napar taki pijemy 3 razy dziennie po 1/3 szklanki.

Syrop z kwiatów bzu czarnego przyrządzamy z 15 kwiatostanów bzu zalewanych litrem wrzącej wody. Po 2 dniach odcedzamy i dodajemy sok z jednej cytryny oraz kilo cukru. Całość mieszając podgrzewamy.

Syrop z owoców bzu czarnego uzyskamy z kilograma owoców, szklanki wody i pół kilem cukru gotowanych przez 20 minut, nie doprowadzając do wrzenia.

Dzika róża

2011-10-19T18:01:00.004+02:00

Działania, właściwości i zastosowanie

Owoce dzikiej są bogatym źródłem witaminy C róży działają ogólnie wzmacniająco uzupełniając niedobory witamin przy przeziębieniu, podczas ciąży, kruchości naczyń krwionośnych Dzika róża działa także rozkurczająco i przeciwbiegunkowo pomocna więc jest przy dolegliwościach układu pokarmowego biegunkach, chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, nieżytach przewodu pokarmowego. Dzika róża działa również żółciopędnie i moczopędnie znajdując zastosowanie przy kamicy żółciowej i nerkowej oraz zapobieganiu i łagodzeniu infekcji dróg moczowych. Wyciągi z dzikiej róży działają uspokajająco, pomagając w stanach ogólnego osłabienia, zmęczenia i stresu. Wzmacniają naczynia krwionośne, łagodzą podrażnienia przy zapaleniach i oparzeniach skóry nawilżając i regenerując skórę, a także pomagają przy trudno gojących się ranach.

Jak stosujemy?

Do różanej kąpieli możemy wykorzystujemy dużą ilość świeżych lub suszonych płatków, które przed dodaniem do wanny zalewamy wrzątkiem.

Napar z owoców dzikiej róży przyrządzamy z łyżki rozgniecionych owoców zalanych szklanką wrzątku i parzonych pod przykryciem przez 10-15 minut a następnie przecedzonych.

Jarzębina

2011-10-11T13:02:00.001+02:00

Działania, właściwości i zastosowanie

Owoce jarzębiny działają głównie moczopędnie, przeciwbakteryjnie, przeciwzapalnie i przeciwbiegunkowo. Przyspieszają również gojenia się ran. Wykorzystywane są jako środek moczopędny przy problemach z wydalaniu moczu w chorobach nerek oraz leczniczo w przewlekłych podrażnieniach i zaburzeniach trawienia lub nieżytu żołądka. Odwar z owoców jarzębiny korzystnie działa w leczeniu długotrwałej biegunki oraz pomaga przy kamicy nerkowej i żółciowej. Dzięki wysokiej zawartości Witaminy C napary jarzębinowe zaleca się również stosować przy przeziębieniach.

Jak stosować jarzębinowe leki?

Surowcami zielarskim jarzębiny są zarówno kwiaty zbierane w słoneczne i suche kwietniowe dni, jak i w pełni dojrzałe owoce zbierane w październiku lub w podczas pierwszych przymrozkach.. Stosujemy tylko suszone owoce, gdyż świeże lub niedojrzałe owoce jarzębiny zawierają toksyczny kwas, który może powodować objawy uboczne.

Napar z jarzębiny przygotowujemy z jednej łyżki suszonych owoców lub kwiatów zalanych szklanką wody i gotowanych przez około 5 minut. Następnie po 20 minutach napar odcedzamy. Pijemy w 2-3 porcjach.

Odwar przyrządzamy z 2 łyżek rozdrobnionych owoców, zalanych szklanką wody i gotowanych przez około 30 minut. Następnie studzimy i cedzimy. Spożywamy pół szklanki, dwa razy dziennie.

Sok jarzębinowy przyrządzamy z kilograma umytych i rozgniecionych owoców jarzębiny. Do rozgniecionych owoców jarzębiny dodajemy pół kilo cukru i gotujemy mieszając w litrze wody przez 30 minut.Gdy cukier się rozpuści, cedzimy i przelewamy do butelek. Sok można pić bezpośrednio lub jako dodatek do herbaty albo rozcieńczony wodą.

Kasztanowiec i kasztany

2011-09-18T18:12:00.002+02:00

Zastosowanie Kasztanowca

Kasztanowiec działa przeważnie przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo.Używa się go jako środek łagodzący objawy związane z występowaniem hemoroidów, krwiaków i żylaków oraz zapaleniach stawów. Kasztanowiec posiada właściwości uszczelniające naczynia krwionośne i zapobiega krwotokom jak i zakrzepom krwi oraz usprawnia krążenie krwi i ukrwienie narządów wewnętrznych. Dzięki przeciwobrzękowym właściwościom stosowany jest przy obrzękach mózgu, płuc i serca oraz przy kontuzjach i obrzękachj pooperacyjnych. Posiadając właściwości dezynfekujące zewnętrznie stosowany jest do opatrunków starych ran i pęknięć skóry oraz przy odmrożeniach i poparzeniach jak i innych problemach skóry i cery.

Powszechnie uważane jest, że trzymane w nie wielkiej ilości kasztany pod łóżkiem unieszkodliwiają promieniowanie żył wodnych i zmniejszają bóle reumatyczne a przechowywane przy telewizorze czy komputerze zmniejszają emitowane przez nie promieniowanie. Noszone zaś w kieszeni mają zmniejszać bóle reumatyczne i mięśniowe oraz pobudzić i dodać energii. Zaleca się stosowanie małych ilości kasztanów, gdyż mogą na niektórych działać odwrotnie lub szkodliwie.

Właściwości lecznicze posiadają zarówno rozkwitnięte kwiaty, letnie niedojrzałe torebki nasienne, jesienne nasiona - kasztany, jak również wiosenna kora z młodych gałązek i liście tego drzewa.

Jak stosujemy?

Kasztanowiec głowniestosuje się w postaci wyciągów wodnych i alkoholowych, zaś zewnętrznie przetwory z kasztanowca podaje się w postaci okładów.

Złote Śwątki

2011-09-11T16:51:00.004+02:00

Złote Świątki - 22.09 - 25.09

Nie wiem jak Wy, ale ja już jestem w jesiennym nastroju i dzisiejszy post poświęcam zbliżającym się wielkimi krokami jesiennym uroczystością zwanym Złotymi Świątkami znanymi również jako Plony lub Dożynki.

Termin jak i powyższe nazwy świąt wskazują, że obchody te związane są z nadchodzącą jesienią, czasem zbiorów płodów rolnych i darów natury, będących wynikiem wzmożonych prac jak i przychylności przyrody. Święta te stanowią swoisty festiwal pożegnania lata i równoczesnego powitania kolejnej pory roku jesieni, są również takim podziękowaniem naturze za dary, którymi nas obdarzyła.

W dawnych czasach uroczystości jesienne nie miały wyznaczonego dnia gdyż w każdej chacie dobierano sobie odpowiednią porę do świętowania, zazwyczaj był to czas gdy z pola znikły snopy i żniwa a razem z nimi do domu zawitała radość i dostatek. Obchodom święta towarzyszyło składanie obiat i podziękowań ówczesnym bogom. Jesienna uroczystość sprzyjała również odprawianiu wesel, gdyż dogodna pora świąt niosąc ze sobą obfitość jadła i odpoczynek od prac rolnych, była weselem, radością i nadzieję na przetrwanie zimy.

Złote Świątki to także czas refleksji, czas kiedy możemy zastanowić się nad sensem naszego życia jak i wszelkiego istnienia, możemy również zrobić małe podsumowanie roku, policzyć to co już osiągnęliśmy oraz postanowić co chcemy osiągnąć jeszcze w tym roku. Refleksją tym sprzyjają okoliczności świąt, w czasie którym dostrzegamy słabnącą siłę słońca oraz pierwsze znaki jesieni.

Koło roku

2011-08-28T18:46:00.003+02:00

Koło roku jest pozorną wędrówką słońca na sferze niebieskiej będącą efektem obrotowego ruchu ziemi. Wędrówka ziemi wokół słońca trwa 365 dni,w ten sposób wiemy już od czego pochodzi jeden człon nazwy - rok. Wędrówka ta nazywana jest kołem ponieważ ziemia okrążając słońca zatacza swoisty krąg przebywając drogę od punktu A do punktu B, czyli od czasu pozornej śmierci słońca, a zarazem jego ponownego narodzenia - przesilenia zimowego przypadającego na 21-22 grudnia, do czasu apogeum - największej siły słońca przypadającej w dniu przesilenia letniego 21 czerwca. Nazwanie tej wędrówki kołem jest uzasadnione albowiem jak dotąd wędrówka ta jest jest nieskończona, a koło roku nieustannie się kręci. Innym i zarazem bliskoznacznym określeniem koła roku jest - taniec stawania się i umierania lub jak kto woli taniec życia, taniec żywiołów. Wszystkie powyższe nazwy są prawidłowe, gdyż położenie słońca na nieboskłonie wyznacza pory roku, a co z tym idzie życie - nieustany proces rodzenia i umierania uzależniony od pór roku i żywiołów. Moim zdaniem określenie koła roku dobrze odzwierciedlające zjawiska w nim zachodzące jest nazwanie go harmonią i równowagą natury, ponieważ słońce wyznaczając pory roku, wyznacza przeciwstawne sobie zjawiska przyrodnicze. Dlatego mamy zimę - czas odpoczynku, zwycięstwo nocy nad dniem i przeciwstawne jej lato - czas wzmożonej pracy, zwycięstwo światła nad ciemnością oraz wiosnę - zasiewy, początek prac polowych, dorastanie słońca, przyloty ptaków, odrodzenie się życia i przeciwstawną jej jesień - czas zbiorów, koniec prac polowych, odloty ptaków, umieranie słońca, życia i roślin. Jak widać równowaga i harmonia w świecie przyrody musi być zachowana i takie jest naturowiercze koło roku, czyli naturowiecze święta o których więcej możesz się dowiedzieć w podstronie "Obrzędowość - kilka słów o świętach".

Odwieczny związek z wodą

2011-08-21T14:44:00.001+02:00

Dawniej ceniona i ubóstwiona zaś dziś znacznie mniej ceniona a nawet lekceważona, choć również ważna woda jest źródłem życia. Przez jednych uważana również za praźródło, z którego wyłoniło się wszelkie życie na ziemi. Jakby by nie było woda to jeden z czterech żywiołów warunkujący byt zwierząt, ludzi i roślin. Wszystko co żyję jest powiązane odwiecznym związkiem z wodą. Od wieków ludzie żyli w przymierzu z wodą, gwarantującą im orzeźwienie i przetrwanie. Powszechnie znane były lecznicze właściwości wody - głównie jej źródeł wypływających z głębi ziemi. Ujścia takie wody zwane były zdrojami i zdroiskami, gdyż woda z nich czerpana posiadała lecznicze właściwości i przywracała zdrowie. Podawano pić ją chorym, polecano myć się w niej ranionym oraz stosować ją innym na wszystkie słabości. Woda z takich źródeł była zdrowa, czysta, świeża i często smaczna. Dzięki tym właściwością same źródła określane były mianem świętych miejsc lub świętych zdrojów. Do dziś przetrwało niewiele takich miejsc lub porostu zostały zapomniane...

Patrząc z naukowego punktu widzenia woda rzeczywiście wywiera wpływ na nasz organizm. Kąpiele w wodach regenerują człowieka, uspokajają i odprężają go oraz wpływają kojąco na cały organizm człowieka. Nie które wody stosowane w postaci napoju, wodolecznictwa, mycia i kąpieli mogą leczyć schorzenia.

Zresztą jak mówi przysłowie " Chcesz być zdrowy i młody, nie stroń nigdy odwody".

W codziennym użyciu wody, warto się zatrzymać i zastanowić nad jej ważnością wody w naszym życiu. Należy również ograniczyć jej zużycie. Gdyż dawniej ten darmowy napój podróżnych jest świętością, świętym darem natury, z którego powinniśmy korzystać ze zdrowym rozsądkiem.

Masław

2011-08-16T19:23:00.002+02:00

W wreszcie przyszła pora na Masława Józefa Ignacego Krasickiego :)

Powieść ta przedstawia okres sławy tytułowego Masława i dzieje państwa Polskiego za panowania Kazimierza Odnowiciela, czyli czas spustoszenia i zwichrowania w państwie Polskim, spowodowane wielkim powrotem do pogaństwa. Wiele lat skrywana, tajona złość, żal i smutek przeradza się w bunt nie do złamania. Lud wraz ze swym przywódcą Masławem przywraca starą swobodę, dawną wiarę, na nowo stawia obalane świątynie, w których jawnie obchodzi wszystkie stare świątki.Wielkie dzieło nawrócenia legło w gruzach, padały kościoły i klasztory, umierali kapłani, którzy nie zdołali oprzeć się ogromnej sile ludu zajadle broniącej spadku wieków - konającego pogaństwa. Wiadome było żeby je pokonać i przywrócić porządek w państwie potrzeba by cudu. Zaś widok ogromnych zniszczeń w sercach wielu z ocalałych chrześcijan zasiał ziarnko zwątpienia w miłosierdzie boże. Jednak na ratunek rycerstwu, duchowieństwu i możniejszym co chrzest przyjęli podąża wnuk Bolesławowy - Kazimierz idący w sprawie krzyża i chrześcijaństwa.

Masław to również lub głównie zabawna opowieść o miłości rodząca się w trudnych czasach wojny i śmierci. Historia jest o tyle zabawna, że dwóje braci Doliwów zakochuje się w tej samej pięknej i młodej dziewczynie.

Jeśli jesteś ciekaw czy Kazimierzowi uda się ugasić bunt i przywrócić ład w kraju oraz jak skończy się miłość czyli kogo wybierze Kasia - Mszczuja czy Wszebora, a może kogoś innego? Wszytko to dowiesz się sięgając po książkę, którą bardzo polecam.

Symbolika słońca i księżyca

2011-07-29T14:38:00.006+02:00

Księżyc i Słońce są przeciwstawnymi sobie ogromnymi obiektami a ich symbolika jest bardzo rozbudowana. Zacznijmy, że oba obiekty były i są miarami czasu, słońce wyznacza dzień, księżyc noc oraz pośrednie im pory świtu i zmierzchu. Księżyc zmieniając swoje fazy odmierza miesiące, słońce wschodząc i zachodząc dni i rok. Obydwa obiekty mogą również odmierzać godziny, ponieważ ich wędrówka po nieboskłonie wyznacza zarówno godziny nocne jak i dzienne. Poprzez odmierzanie miesięcy potocznie księżyc stał się symbolem żeńskim, z którym się zgadzam bowiem, kobiety są bardziej tajemnicze a księżyc uważany jest za symbol ukrytych stron ludzkiej natury. Zmienne fazy księżyca porównywane są również z dojrzewanie kobiet a także u że kobiety myślą dalej w przyszłość. Słońce natomiast jest uznawane za symbol męski, dawniej za praojca stwórcy życia na ziemi. Tu również się zgadzam, gdyż potężna siła słońca jest lub powinna być symbolem męskiej siły. Nie zapomnijmy, że słońce głównie jest symbolem swojego ziemskiego odpowiednika - ognia, lata i południa zaś księżyc wody, zimy i północy.

Obydwa obiekty odmierzając czas uświadamiają nam kruchość naszego życia oraz utożsamiając się z fazami naszego życia. Z obserwacji słońca i księżyca powinniśmy wywnioskować, że zawsze na wszystko przyjdzie pora, a gdy to przyjdzie przyjąć je z godnością....

Bursztynowa nalewka

2011-07-29T14:08:00.003+02:00

Zastosowanie

Bursztynowa nalewka od dawna była wykorzystywana do celów leczniczych, uśmierzając bóle reumatyczne, bóle gardła i głowy oraz łagodząc migreny.

Jak przygotować i stosować?

Samodzielnie nalewkę bursztynową przyrządzamy wsypując do butelki z ciemno szkła zalanej 300 ml spirytusu 10 dag pokruszonych kawałków naturalne bursztynu poprzednio umytych i wysuszonych. Nalewkę odstawiamy na 14 dni w ciemne miejsce i od czasu do czasu wstrząsamy.

Nalewką nacieramy bolące miejsca lub pijemy kilka kropel.

Symbolika świąt

2011-07-19T13:25:00.007+02:00

Naturowiercze święta ukazują naszą zależność ze światem natury.

Czas każdego święta przedstawia nam, że nasze życie odbywa się w ścisłym związku z rytmem pór roku, układem ziemi i słońca. W cyklu rocznym zwanym często kołem roku wyznaczone są cztery święta związane z przesileniami i równonocami. Święta te są charakterystycznym czasem zmian w przyrodzie, wyznacznikiem końca i początku a obchodzenie ich jest swoistym powrotem do pierwotnych korzeni, życiem w zgodzie z naturą, jej zasadami i prawami. W naturowierczym kalendarzu występują święta o przeciwstawnych znaczeniach, w czasie Palinocki i Wielkiejnocy – przesilenia letnie i zimowego oddajemy symboliczną cześć słońcu i księżycowi. W lecie jest to zwycięstwo słońca, natomiast w zimie przegrana słońca a zarazem jego odrodzenie, będące symboliką męskości i żeńskości, młodości i starości, siły i słabości. Natomiast w czasie Nowego Narodzenia i Złotych Świątek – równonocny wiosennej i jesiennej oddajemy symboliczną cześć ziemi. Na wiosnę świętujemy odrodzenie życia, rozpoczynamy czas zasiewów, natomiast na jesieni zbieramy i dziękujemy za plony i dary natury, symbolizują czas dostatku i oszczędności. W śród naturowierczego kalendarza występują jeszcze dwa święta - Zielone Świątki i Zaduszki związane z życiem i śmiercią świata ludzi i natury. W czasie Zielonych świętujemy pełnię odrodzonego życia natomiast w czasie Zaduszek oddajemy część zmarłym przodkom.

Wszystkie powyższe święta podkreślają równowagę i cykliczność natury z którą związana jest z naszym cyklem życia.

Wykaz i terminy świąt oraz skrócony opis

20.03-23.03 - Nowe Narodzenie - święto przypadające w równonoc wiosenną,kiedy przyroda budzi się do życia, poświęcone narodzeniu się "nowego życia".

30.04 - 01.05 - Zielone Świątki - święto ziemi, drzew, roślin i "odrodzonego życia".

21.06-24.06 - Palinocka - przesilenie letnie, najdłuższy dzień w roku, święto ognia, wody, słońca i księżyca, urodzaju, płodności, radości i miłości.

22.09-25.09 - Złote świątki - równonoc jesienna, święto poświęcone zbiorom zbóż w czasie którego dziękuje się za plony i dary natury.

31.10-01.11 - Zaduszki - święto ku czci zmarłych przodków.

21.12-24.12 - Wielkanoc - przesilenie zimowe, najdłuższa noc w roku po której zaczyna przybywać najkrótszego (jak dotąd) dnia w roku, a najdłuższej nocy ubywać. Święto ognia, wody, słońca i księżyca, radości i miłości.

Więcej w Obrzędowość - naturowiercze święta

Krwawnik Pospolity

2011-07-16T11:47:00.003+02:00

Zastosowanie

Jak sama nazwa tego zioła wskazuję, krwawnik pospolity jest ziołem stosowanym do gojenia się ran i hamowania wewnętrznego lub zewnętrznego krwawienia - hamuje drobne krwawienia z przewodu pokarmowego, płuc oraz hemoroidów. Krwawnik również obniża wysokie ciśnienie krwi, poprawia krążenie krwi w żyłach, łagodzi żylaki, pomaga w regulowaniu cyklów menstruacyjnych, redukuje obfite krwawienia oraz łagodzi ból menstruacyjny. Ponadto działa rozkurczająco oraz pobudza apetyt i ułatwiają przyswajanie pokarmów. Zewnętrznie dzięki właściwościom przeciwzapalnym stosujemy go przy stanach zapalnych skóry oraz na wszelkie rany i uszkodzenia skóry, aby przyspieszyć gojenie.

Jak stosować?

Krwawnik może być stosowany jako herbatki i napary. Zewnętrznie stosowany jest w postaci kompresów, okładów i olejków. Przyrządzany napar z ziela powinien zawierać jedną łyżkę ziela krwawnika na szklankę wrzątku, który po 20 minutach przecedzamy. Napar taki należy pić dwa razy dziennie po pół szklanki.
Macerat natomiast otrzymujemy poprzez zalanie surowca przegotowaną i ostudzoną wodą i odstawieniu na 6-8 godzin. Macerat pije się 2--4 razy dziennie po pól szklanki.

Pójdziem na jagódki...

2011-07-06T14:08:00.002+02:00

Świeże owoce jagody pomagają przy zaparciach, mają działanie rozluźniające. Przy zaparciach pomagają również zrobione z nich dżemy oraz konfitury. Owoce jagody posiadają zarazem właściwości przeciwbiegunkowe. Do tego celu stosowane są suszone owoce. Pod czas biegunki polecane jest picie soku z jagód lub naparu z suszonych owoców. Sok z czarnych jagód usuwa z organizmu toksyny, uszczelnia błony śluzowe żołądka, neutralizują szkodliwe produkty przemiany materii i spowalnia ruchy jelit. Suszone owoce działają również antyseptycznie, przeciwgorączkowo. Używane są jako środek antyrobaczycowy zalecany przeciwko glistom i owsikom. Liście jagody używa się natomiast przy stanach zapalnych układu moczowego oraz przy leczeniu cukrzycy, gdyż świeże owoce i napar z liści regulują poziom cukru we krwi.

Tak zaczęła się moja przygoda...

2011-07-06T13:31:00.001+02:00

Z braku natchnienia do pisania spowodowanym paskudną pogodą tego lata oraz z prośby czytelnika bloga postanowiłam napisać posta o mnie i mojej przygodzie z pogaństwem. Zastawiam się czy ten post nie powinien być pierwszym, ale lepiej późno niż wcale :)

Powszechnie wiadomo, że poganie wierzyli w dolę i los. Wielowiekowa wiary w los przetrwała i we mnie, gdyż bez świadomości i bez prawa ochrzczona, o mały włos niedopuszczona do pierwszej komunii zostałam naturowiercą. Zawdzięczam to losowi, dzięki któremu na szczęście żyłam w rodzinie nie praktykującej oraz dzięki nie mu dowiedział się o pogaństwie, znajdując pewnego dnia znalazłam archiwalny numer jakiegoś czasopisma z artykułem pogańskim związku wyznaniowym w Polsce. Zainteresowałam się tym tematem i zaczęłam się zagłębiać. Obejrzałam film J. Hoffmana - Stara Baśń Kiedy słońce było bogiem, potem przeczytałam książkę J. I. Kraszewskiego o tym samym tytule oraz dalsze jej części z cyklu Dzieje Polski. Dopiero w tedy poznałam prawdę i całą skrywaną historię, o której nie dowiemy się w szkole. Zresztą przeczytanie książek było swoistym upewnieniem się, gdyż nigdy nie ciągnęło mnie do kościoła oraz liczne skandale z nim związane przedstawiły go w negatywnym świetle. Niestety zastane już związki wyznaniowe i nurty pogaństwa nie odpowiadały mi w całości. Nie zgadzały się z moim "ateistycznym" światopoglądem, do którego doszłam po różnych wydarzeniach życiowych oraz obserwując rożne zjawiska zachodzące na świecie. Wiara w boga osobowego, modlitwy, ofiary były więc sprzeczne z moimi wierzeniami. Zarazem w pogańskim światopoglądzie znalazłam coś co bardzo mi odpowiadało - silny związek z przyrodą i umiłowanie natury, który był mi bardzo bliski od wczesnych lat. Postanowiłam więc złączyć swoje wierzenia w jedną całość - naturowierstwo, system wierzeń poświęcony naturze...

W ten oto sposób zaczęła się moja przygoda i dzisiaj możecie czytać bloga prowadzonego przez piastunkę :)
Chętnie dowiem się jak wyglądała Wasza droga do pogaństwa, czekam na odpowiedzi w komentarzach.

Lubonie

2011-06-24T15:44:00.002+02:00

O "Starej Baśni" nie będę pisać, bo każdy chyba czytał książkę lub oglądał nieco różniący się od oryginału film Jerzego Hoffmana. Przejdźmy zatem do sedna tematu - drugiej pozycji Cyklu "Dzieje Polski" autorstwa Józefa Ignacego Kraszewskiego. Pozycją tą są "Lubonie" przedstawiające czasy panowania Mieszka - pierwszego księcia Polski oraz losy Własta - syna tytułowego Lubonia. Fabuła powieści toczy się w czasach, gdy wielowiekowy spokój w pogańskiej Polsce zostaje zakłócony. Powodem zachwiania spokoju w państwie jest szerzenie nowej wiary i nastająca walka nowej wiary ze starą, walka ojca - Lubonia z synem - Włastem. Mieszko, Włast oraz władze kościelne szerzą nową wiarę, którą Niemcy zowią swoją, i która dla ówczesnych Polna jest wiarą straszną i niezrozumiałą. Państwo Polskie zostaje podzielone na pół, jedni jak szatę wdziewają nową wiarę, drudzy za wszelką cenę bronią wielowiekowej spuścizny - tradycji, wiary i kultury. Wraz z biegiem książki poznajemy metody nawracania polegające na wykorzenieniu i tępieniu starej wiary, poprzez stosowanie dni uroczystych u pogan do obchodów pamiątek kościelnych, czynienie z dawnych bóstw świętych, stawianie kościołów i krzyży w miejscach świętych dla pogan. Jeśli jesteś ciekaw losów Lubonia i jego rodziny oraz chcesz poznać historię i sposoby szerzenia nowej wiary w Polsce zapraszam do przeczytania książki "Lubonie". Dowiesz się w tedy jak skończyła się ta "święta wojna" oraz przekonasz się że zwycięstwo czasami może być tylko pozorne...

Kult natury

2011-06-18T19:07:00.006+02:00

Z biegiem czasu gdy ludzie zaczynali się zakładać osady i wykształcać gospodarkę rolną,dostrzegli prawa i zależności świata przyrody. Zjawiska te przyczyniły się do powstania kolejnego nowego zjawiska społecznego wiary, religii naturalnej powstałej z systemu wierzeń związanych z umiłowaniem ziemi. Zaczęli między innymi dostrzegać, że siły natury obdarzają ich życiem, zapewniają urodzaj, obfite zbiory i plony. Jednocześnie zauważyli, że dobroczynna przyroda jest zarazem niebezpieczna. Zaczęli, oddawać jej część w celu zapewnienia sobie przychylności natury, z której w późniejszych czasach wyłoniły się pomniejsze bóstwa. Rozwinął się więc kult natury oraz jej sił (między innymi w postaci żywiołów) jako swoistej całości oraz jako poszczególnych jej elementów. Do których zaliczą się kult słońca i ziemi charakterystyczny dla kultur rolniczych, kult żywiołów, wód, licznych drzew, gajów oraz zwierząt. Kult słońca przejawiał się uznaniem go za źródło wegetacji-życia, ognia i światła, prasiłę stwórczą symbol męskiego stwórcy- niebieskiego ojca. Natomiast z wdzięczności za schronienie i codzienne utrzymanie rozwinął się kult ziemi jako ostoi, żywicielki lub tak zwanej matki ziemi. Zaś kult wód i gajów zrodził się z leczniczych właściwości nie których leśnych źródeł, drzew i roślin. Czczenie natury polegało przede wszystkim na składaniu próśb i ofiar (złożonych z darów natury) naturze lub jej poszczególnym elementom oraz na sprawianiu uczt z tańcami i śpiewami na ich cześć. Czczenie natury przejawiało się również jej ochroną, ludzie wierząc we właściwości drzew oraz uważając je jako siedziby bogów lub jako symbole świata, chronili poszczególne drzewa oraz ich grupy - gaje i lasy uważana za święte. Kult natury w nie których formach przetrwał do czasów współczesnych. Tak jak dawniej nasi przodkowie, my dzisiaj korzystamy z leczniczych właściwości licznych źródeł i roślin. Symbol słońca, tak ważny dla naszych przodków jest również tak samo ważny dla nas dziś. To właśnie tym dziecko jako pierwszy symbol uczymy rysować słońce oraz tym zwrotem zwracamy się do ważnych dla nas osób. Równie często, gdy zależy nam na ładniej pogodzie prosimy słońce aby pięknie świeciło. Kult natury we współczesnym świecie przetrwał również w obchodzonych dzisiaj świętach: dożynki, dzień ziemi lub dzień wagarowicza - pierwszy dzień wiosny. Podsumowując kult natury przetrwał i jest powszechnie używany, choć nie zawsze świadomie w życiu codziennym jak i w życiu religii tych monoteistycznych, politeistycznych i pogańskich.

I noc się stawała dniem - czerwcowa Palinocka

2011-06-14T12:55:00.004+02:00

Palinocka - 21.06 - 24.06

Zbliża się Palinocka, święto w całym pogańskim obchodzone świecie, dzień słońca - prasiły twórczej, bóstwa dnia i światłości. Palinocka to czas kiedy noc staje się dniem, czyli mamy najkrótszą noc i najdłuższy dzień w roku, będące wielką ucztą skoków,śpiewu, tańca i wesela. Z tym wyjątkowym dniem w roku związane są różne obrzędy między innymi palenie świątecznych ognisk na wzgórzach, w lasach lub na ich skraju wśród dębów i brzóz albo w pobliżu wód, rzek i jezior. Święte ognie składające się ze świeżych gałęzi rozniecano gdy słońce zapada za horyzontem a jego ostatni promień całkowicie zniknie ze sfery niebieskiej. Bodaj niegdyś święty ogień zanoszono do domów, gdzie miał palić się rok cały i skąd nikomu go niewolno było wynosić. Rozpalenie ognia po zachodzie słońca rozpoczynało całonocną ucztę, śpiewy i tańce, które trwały całą noc krótką aż do świtu dnia następnego albo i dłużej.Chłopcy brali kąpiele ogniste - przeskakiwali przez ogniska, natomiast dziewczęta przyklaskiwały im i tańczyły kołem wokół ognisk, do których często miód w ofierze wlewano. Kolejnym zwyczajem związanym z ogniem, były pogony z zapalonymi żagwiami wokół obsianego pola, barci i łąk. Bardzo dobrze znanym obrzędem tej świątecznej nocy to wianki puszczane na wodę, prawdopodobnie związane z utożsamieniem Sobótki jako dnia ślubowin niebieskich słońca z księżycem. Palinocka bardziej znana w świecie jako Sobótka,Kupała lub Kaupalnocka była świętem słońca - boga, który polom niósł ziarna a ludziom przynosił chleb, przynosił szczęście, radość i miłość oraz czynił dzień i był dawcą życia.

Mam nadzieję, że tegoroczne święto uda mi się zorganizować nocne ognisko i upiec pyszną kiełbaskę :)

Rumianek

2011-06-07T18:43:00.006+02:00

Zastosowanie

Rumianek jest jednym z najpowszechniej stosowanych ziół. Głownie stosuje się go w problemach żołądkowo – jelitowych w postaci herbatki. Pomaga w przypadku nieżytu żołądka łagodząc uczucie palenia i wymioty. Rumianek działa rozkurczowo i wiatropędnie, stosuje się go podczas wystąpienia wzdęć, kolki jelitowej i bólów brzucha.

Jako herbatka znajduje zastosowanie również w stanach niepokoju, problemach ze snem oraz podczas złego samopoczucia, działając uspokajająco, ułatwiając zasypianie oraz przynosząc ukojenie nerwów.

Wywaru z rumianku używa się także do inhalacji przy grypie, przeziębieniu, stanach zapalnych jamy ustnej i gardła oraz problemach z cerą. Inhalacje z rumiankiem łagodzą kaszel, katar i chrypę oraz zapalenie zatok. W stanach zapalnych jamy ustnej pomaga również płukanie gardła nalewkę rumiankową.

Działa też przeciw zapalenie oraz antybakteryjnie i antyalergicznie. Stosuje się go przy świądzie i zapaleniu pochwy, a także przy hemoroidach. Łagodzi dolegliwości miesiączkowe, dolegliwości nerek i pęcherza,.

Zewnętrznie stosowany jest w postaci kąpieli rumiankowych i okładów. Kąpiel rumiankowa poprawia stan włosów i skóry, przyspiesza gojenie się ran. Płukanie włosów herbatką rumiankową nadaje włosom jedwabistą miękkość i blask oraz dezynfekuje skórę głowy. Zabiegi zalecane są osobom posiadającym jasny kolor włosów - blond. Zewnętrznie stosowany jest w postaci okładów na przepracowane oczy oraz rany i zadrapania.

Jak stosujemy rumianek?

Samodzielnie przyrządzany wywar/herbatka powinna zawierać około 2 - 3 łyżeczek kwiatów rumianku na szklankę wody. Parzymy pod przykryciem przez 10 minut. Pić należy mniej więcej 3 - 4 razy dziennie.

Kąpiel rumiankową przygotowujemy wrzucając napar z dwóch garści suszonych koszyczków do wody w wannie. Kąpiel powinna trwać 10 minut.

Napar z rumianku do inhalacji przygotowujemy w misce z 3 łyżek ziół. Inhalację powinna trwać 10 minut. Przy przeziębieniu 2 razy dziennie a w kosmetyce 2 razy w tygodniu.

Nalewkę z rumianku przygotowujemy zalewając 4 łyżki kwiatów 500 ml spirytusu. Codziennie wstrząsamy a po 2 tygodniach odcedzamy.

Kult żywiołów

2011-06-07T16:18:00.001+02:00

Kult żywiołów jest rozbudowaniem kultu natury - całości złożonej z poszczególnych elementów. Siły natury w pogaństwie a przynajmniej w naturowierstwie są elementem kultu, to znaczy uważane za święte, czyli posiadające specyficzne wartości życiodajnej. Takim przykładem może być święty ogień powstały od ognia niebiańskiego – Słońca, często podtrzymywany w dawnych pogańskich świątyniach oraz święta woda wypływająca ze świętej ziemi czyli źródło wody leczniczej często zwanej wodą życia.

Jak powszechnie wiadomo, istnieją cztery siły natury – ziemia, woda, ogień i powietrze, które mieszając się ze sobą utrzymują równowagę we wszechświecie. Z żywiołami kojarzone są cztery fazy życia człowieka - dzieciństwo, młodość, wiek dojrzały, starość; cztery strony świata oraz cztery pory roku. Żywioły to również symbol żeński pod postacią wody i ziemi oraz męski jako ogień i powietrze. Niestety przypisanie pór roku do żywiołów nie jest już takie łatwe, ponieważ każdy z nich jest sobie równy i nigdy w przyrodzie nie występuje samodzielnie a poprzez wzajemne oddziaływanie i interakcje przyczyniają się do powstawania każdej z pór roku. Jednakże możemy określić moc żywiołu w danej porze roku.
W raz z początkiem wiosny zwiększa się siła ognia poprzez tak zwane odrodzenie słońca. Poprzez nasilenie się mocy słońca zwiększa się temperatura powietrza czyli moc powietrza również rośnie. W związku z ociepleniem dotychczasowe śniegi zaczynają się topić, wobec tego siła wody rośnie. Poprzez obfitość wody i ciepła zaczyna się odradzać życie – uaktywnia się moc ziemi. Jak widać na przykładzie wiosny trudno wybrać panujący żywioł. W następnej porze roku – lecie sytuacja wygląda inaczej. Możemy przyjąć, że władzę obejmuje ogień i powietrze, wskutek apogeum siły słońca. Natomiast siła ziemi nie zmienia się a woda traci są moc występując tylko w postaci letnich burz. Jesień jest porą roku, w której obserwujemy słabnięcie siły ognia i powietrza a zwiększenie mocy ziemi i wody – jesienne zbiory i ulewne deszcze. Zima jest zaś czasem śmierci słońca i życia, zatem widocznie możemy zaobserwować zmniejszenie mocy ognia. Biorąc pod uwagę śmierć życia możemy uznać, że moc ziemi maleje lub gaśnie, mimo to jedni uznają, że się nie zmienia, ponieważ w czasie zimy w głębi ziemi rozwija się życie. Zima to także zwiększenie/apogeum siły powietrza – mróz, zawieje oraz wody pod postacią śniegu. Jak widać wszelkie powstawanie, to łączenie się i rozdzielanie tych czterech elementów,a podczas koła roku zmienia się jedynie moc dwóch przeciwstawnych sobie żywiołów wody i ognia. Natomiast siła ziemi i powietrza praktycznie się nie zmienia a tylko ulega oddziaływaniu dwóch powyższych żywiołów.

Współtwórcy życia na Ziemi są dobroczynne, a zarazem niebezpieczne. Tak jak życie mogą przynieść również śmierć. Woda uważana za prapoczątek, źródło życia, żywioł oczyszczający i leczący jest również niebezpieczeństwem pod postacią powodzi, potopu, ulewy, gradobicia. Ogień uważany za światło, ciepło, oczyszczenie jest także niszczycielskim żywiołem powodującym spalenie, zniszczenie. Powietrze –źródło codziennego oddechu, przynosi niebezpieczeństwo w postaci burz, wichur i tornad. Natomiast nasza życiodajna ostoja –ziemia, może wszystko zniszczyć trzęsieniem ziemi.

Podsumowują żywioły stanowią źródła ogromnej siły, nie dającej się w całości posiąść i kontrolować, które mieszając się ze sobą w zachowują równowagę na Ziemi.

Symbol Piasta

2011-06-01T13:06:00.004+02:00

Według słownika języka polskiego piastun to urzędnik dworski wychowujący synów królewskich czyli mężczyzna opiekujący się dziećmi. Żeński odpowiednik tego terminu – piastunka również oznacza wykonywaną pracę - czyli opiekę nad dzieckiem. Piastunka jest więc niańką, mamką lub opiekunką. Piast przez jednych uważany jest za określenie a prze drugich za imię powstałe od pełnionej funkcji – piastuna. Imię to pojawia się między innymi w Starej baśni Józefa Ignacego Kraszewskiego, jako legendarny protoplasta dynastii Piastów.
W Polsce Piast jest starosłowiańskim ideałem cnoty i symbolem polskości, wzorem "poczciwego przodka", pracującego dla państwa ciężką pracą. Natomiast w Naturowierstwie Piastuna/Piastunka jest określeniem osoby pełniącej funkcje, czynności i zadania podobne do kapłana - pomaga, naucza, nakłania do poprawy, opiekuję się potrzebującymi pomocy bliźnimi, kojarzy małżeństwa i bierze udział w obrzędach religijnych.

Lublana

2011-05-30T10:21:00.001+02:00

Zacznijmy od tego, że "Lublana" to książka znanego polskiego autora Józefa Ignacego Kraszewskiego. Uznawana jest za mniej znaną siostrę "Starej Baśni". Jak łatwo się domyśleć również opowiada o dawnych, pięknych, choć nie którzy uznają trudnych czasach pogańskiej Polski. Głównym tematem jest miłość pięknej i młodej dziewczyny, czyli tytułowej Lublany i Mirka, która jak to często w życiu bywa spotyka kłody na swej drodze. Następnym tematem książki jest tak zwane tło historyczne, przedstawiające życie,wiarę, kulturę i obyczaje ówczesnych Polan. Zapewniam, że każdy znajdzie w niej coś dla siebie, jedni wspomnianą wyżej miłość, drudzy historię, inni wiarę, czary lub magię. Nieodłącznym elementem "Lublany" jak każdej książki Kraszewskiego są niesamowite opisy przyrody.

Książkę uważam w 100 procentach za godną polecenia oraz za obowiązkową pozycję literacką wielbiciela pogaństwa i historii.

Majowe święto

2011-05-28T14:45:00.014+02:00

Zielone Świątki - 30.04 - 01.05

Zielone Świątki to święto majowe wpisane w rytm przyrody związane z obchodami święta wiosny z siłą drzew, zielonych gałęzi i wszelkiej płodności, są wiec swoistym świętem życia i Ziemi. Głównym zwyczajem tych świąt jest symboliczne przyozdabianie domów zielonymi gałązkami, tatarakiem i kwiatami, mające ochronić przed urokami oraz oczyścić domy z "resztek" czasu zimy i zapewnić ich mieszkańcom siłę i zdrowie w nadchodzące lato. Zielonymi gałązkami symbolizującymi życiową moc rozkwitającej przyrody majono również pola, co miało zapewnić urodzaj i doprowadzić do pomyślnych żniw i ochronić zboża przed suszą i szkodnikami. Do tego celu używano gałązek różnych drzew, w zależności od potrzeb natomiast do majenia domów używano głownie brzozowych gałęzi. Kolejnym zwyczajem może być plecenia świątecznych palm i wianków. Zielone świątki to radosne święto, w czasie którego zbierali się mieszkańcy całej wsi i okolic a obchodom święta towarzyszyły pochody, śpiewy i tańce oraz udział w różnych swawolnych i płochych zabawach związanych z kultem płodności.

Z okazji tegorocznych majowych świątek odbyłam wyprawę do śródleśnego źródełka znajdującego się pośród dwóch starych dębów.

O innych świętach możesz przeczytać w podstronie Obrzędowość - naturowiercze święta

Naturalne barwienie jaj

2011-04-22T18:59:00.013+02:00

Naturalne barwienie jaj zajmie nam trochę więcej czasu i zaangażowania, ale warto wybrać ten sposób, ponieważ potrzymamy rodzimą tradycję i kulturę oraz spędzimy miło czas w rodzinnym gronie. Naturalne malowanie jaj polega na nadawaniu im koloru poprzez gotowanie jajek w wodzie z dodatkiem naturalnych barwników, zawartych w niektórych roślinach i warzywach. Kolory uzyskane z barwników naturalnych będą trwalsze jeśli do wszystkich wywarów dodamy trochę octu.

A oto barwniki, które możemy znaleźć w naturze i barwy, które dzięki nim uzyskamy:

Beż, brąz żółć i czerwień uzyskasz za pomocą łupinek zwyczajnej oraz czerwonej cebuli.

Żółty barwnik uzyskasz również ze skórki pomarańczy,cytryny, liści brzozy, olchy i młodej jabłoni oraz suszonych kwiatów jaskrów polnych.

Czerwony barwnik to także kora dębu, szyszki olchowe, owoce czarnego bzu, suszone jagody.

Różowy barwnik zawiera sok z buraka oraz żurawina.

Pomarańczowy barwnik zawiera marchew i dynia.

Brązowy barwnik to również łupiny orzecha i igły jodłowe.

Niebieski barwnik to zasługa owoców tarniny, czerwonej kapusty lub borówki.

Fioletowy to płatki ciemnej malwy, owoce tarniny i czarnego bzu.

Zielony uzyskasz gotując jajka w wywarze z trawy, pokrzywy, barwinka, kory brzozowej.

Czerń natomiast uzyskasz z wygotowanych olchowych szyszek.

Złoty barwnik to mieszanka łupiny orzecha i cebuli.

Lecznicza siła drzew

2011-04-18T13:13:00.005+02:00

Lecznicza siła drzew tkwi w ich składzie chemicznym. Każde drzewo ma inny skład, emanację i bioprądy. Ich wzajemne oddziaływanie sprawia, że człowiek w leśnym otoczeniu szybciej regeneruje siły fizyczne i odzyskuje wewnętrzną równowagę. Najprostszą drzewną terapią jest spacer po lesie. Lecznicza siła drzew to również ich liście, pąki i soki.

Oto parę przykładów drzew I ich leczniczych właściwości:

BRZOZA - stosuje się głównie liście i pąki brzozy. Wysuszone młode pączki lub liście brzozy stosuje się jako niedrażniący środek moczopędny i napotny stosowany w schorzeniach nerek. Okłady ze świeżych liści brzozy są skuteczne w przypadku napięć mięśniowych w okolicach ramion i karku. Sok z brzozy wzmacnia organizm, usprawnia prace nerek i łagodzi dolegliwości kobiece. Jest doskonałym lekarstwem na trądzik.

BUK - liście buka stosuje się zewnętrznie, jako okłady na stłuczenia i sińce, zaś bukwie, zmielone i zaparzone do ogólnego wzmocnienia organizmu.

DĄB - jego korę stosuje się w stanach zapalnych jamy ustnej i dziąseł oraz do przemywania wrzodów i ran, skutecznie leczy choroby skóry i wzmacnia ciemne włosy.

GRAB - liście stosuje się w reumatyzmie i chorobach gerontologicznych – wkłada się do materaca lub pod prześcieradło osoby chorej.

JAWOR - liście stosuje się do kąpieli oczyszczającej skórę i regenerującej psychikę.

JESION WYNIOSŁY - korę lub liście młodego jesionu stosuje się w chorobach artretycznych i reumatycznych. Dodatkowo mają one również działanie moczopędne i dlatego używa się ich również przy kamieniach nerkowych.

JODŁA - pomocna w pracy z oddechem (rebirthing), igliwiem jodły wysypywano dawniej sień, aby chroniła przed złymi duchami. Odwar z igieł leczy stany zapalne i łagodzi dolegliwości trawienne, które powstają na tle nerwowym.

KASZTANOWIEC - używa się go przy zapaleniach stawów oraz jako środek łagodzący objawy związane z występowaniem hemoroidów i żylaków. Kora kasztanowca ma działanie wykrztuśne, dlatego odpowiednio przetworzona stosowana jest w bronchitach i u nałogowych palaczy. Zewnętrznie bywa stosowana do opatrunków w przypadku wrzodów, starych ran, pęknięć skóry. Kasztany ułożone pod łóżkiem zmniejszają bóle reumatyczne i neutralizują szkodliwy wpływ cieków wodnych.

KLON - korę stosowano do mycia nóg, jako środek przeciwko ich nadmiernemu poceniu się.

LIPA - kwiat stosuje się jako środek napotny i przeciw przeziębieniom oraz w anemii do „wzmocnienia” krwi.

MODRZEW - spalane igliwie modrzewia stosowano do okadzania chorych i pomieszczeń, w których leżał chory.

OLSZA - gałęzie i konary stosowano jako środek ochronny przeciwko negatywnej energii.

ORZECH WŁOSKI - nalewka z jego owoców leczy schorzenia przewodu pokarmowego i zaburzenia krążenia. Orzechów włoskich używa się jako środka regulującego pracę jelit, zaś wyciągi z jego owocni stosuje się do gojenia ropni i wrzodów oraz przy egzemie.

ROBINIA - napar z liści i kwiatów stosuje się jako środek zapobiegawczy przeciwko chorobie lokomocyjnej.

SOSNA - igliwie sosny w nalewkach i wyciągach stosuje się w chorobach dróg oddechowych, nalewkę ze świeżych pączków lub młodych pędów stosuje się w zaburzeniach metabolizmu, olejek sosnowy przynosi ulgę przy bólach reumatycznych.

ŚWIERK - wywar i syrop stosuje się w nieżytach górnych dróg oddechowych i w astmie.

TOPOLA - napar sporządzony z kory stosuje się przy kaszlu i bólach gardła, natomiast pączki i młode listki działają moczopędnie i mogą być używane zapobiegawczo przeciwko kamienicy żółciowej i nerkowej oraz w postaci kąpieli lub kompresów przy neuralgii.

Źródła http://www.uzytkowanielasu.zafriko.pl/

Czym jest naturowierstwo?

2011-04-07T18:21:00.004+02:00

Naturowierswto to wiara w naturę, powstała z połączenia wierzeń panteizmu naturalnego oraz religii naturalnej. Opierająca się w całości na szacunku, radości i umiłowaniu życia oraz zrozumieniu praw i sił przyrody, która nas otacza. Jest przekonaniem, że bóstwa nie znajdują się poza światem, lecz w samym świecie, a natura jest jednym wielkim bogiem. Krótko mówiąc naturowierstwo to wyobrażenie żywiołów ziemi i utożsamienie bóstw/bogów ze światem, rozumianym jako przyroda. Naturowierca wierzy w bóstwa, czyli naturalną siłę stwórczą lub życiodajną nie ingerującą w sprawy ludzkie tylko wpływającą na procesy zachodzące na ziemi.Głównym bóstwem jest natura, bezosobowa i niewidzialna siła, która jest praźródłem wszystkiego co żyje na ziemi i z której wyłaniają się pomniejsze bóstwa słońce, ziemia, księżyc oraz siły przyrody - żywioły. Do najważniejszych kultów w naturowierstwie należy kult przodków, kult solarny, kult lunarny, kult Ziemi, kult żywiołów – ognia, wiatru, wody, oraz kult drzew lub ich grup – gajów, lasów, uważanych za święte. Dla naturowiercy cała ziemia i niebiosa zlewają się tworząc wielki świat będący bogiem i w bogu, w którym wszystko składa się na jedną wielką i spójną całość - Naturę...

Więcej znajdziesz zaglądając do podstrony Naturowierstwo - pytania i odpowiedzi